Zeitschrift für die Welt der Türken
THE REPRESENTATION OF THE ABILITY VERB IN TEACHING TURKISH AS A FOREIGN LANGUAGE: A FORM–MEANING–USE BASED PEDAGOGICAL PROPOSAL
Makale Bilgileri
| Başlık (İngilizce) |
THE REPRESENTATION OF THE ABILITY VERB IN TEACHING TURKISH AS A FOREIGN LANGUAGE: A FORM–MEANING–USE BASED PEDAGOGICAL PROPOSAL |
| Başlık (Türkçe) |
TÜRKÇEYI YABANCI DIL OLARAK ÖĞRETMEDE YETERLİLİK FIILLERININ TEMSILI: BIÇIM-ANLAM-KULLANIM TEMELLI PEDAGOJIK BIR ÖNERI |
| yazar | Öğretim Görevlisi Sinem GÖNEN KAYACAN  ♦ Öğretim Görevlisi Yahya KURT |
| Anahtar Kelimeler | Ability verb,teaching Turkish as a foreign language,form–meaning–use model,grammar pedagogy,CEFR,communicative grammar,textbook analysis. |
| DOI | https://doi.org/10.5281/zenodo.19366820 |
| dosya | İndir (PDF) |
Özet
This study examines how the Turkish ability verb suffix (-Abil) is presented in textbooks for teaching Turkish as a foreign language and proposes a teaching approach based on the form–meaning–use model. Using document analysis, the study investigates the following textbooks: Gazi University Turkish for Foreigners A2, Yeni Hitit Turkish for Foreigners A1–A2, Yeni İstanbul Turkish for International Students Course Book A2, and Yedi İklim Yunus Emre Institute Turkish Teaching Set A2. The results reveal that the ability verb appears at the A2 level in all the analyzed textbooks; however, its presentation is insufficient in terms of formal explanations, contextual examples, and functional meaning diversity. It is also noted that the frequency of the ability suffix is significantly higher than that of the future tense (-AcAk) and necessity (-mAlI) suffixes, which suggests that the ability verb should be prioritized in instruction. Based on Celce-Murcia & Larsen-Freeman’s form–meaning–use framework, the study recommends that the ability verb be supported with more functional, contextual, and communication-oriented activities in textbooks. Through this proposal, a grammar teaching approach aligned with the Common European Framework of Reference for Languages (CEFR) is promoted, contributing to the development of learners’ communicative competence.
Bu çalışma, Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde kullanılan ders kitaplarında yeterlilik fiil eki (–Abil)’in nasıl sunulduğunu incelemekte ve biçim–anlam–kullanım (form–meaning–use) modeline dayalı bir öğretim yaklaşımı önermektedir. Doküman analizi yöntemi kullanılarak Gazi Üniversitesi Yabancılar İçin Türkçe A2, Yeni Hitit Yabancılar İçin Türkçe A1–A2, Yeni İstanbul Uluslararası Öğrenciler İçin Türkçe Ders Kitabı A2 ve Yedi İklim Yunus Emre Enstitüsü Türkçe Öğretim Seti A2 ders kitapları incelenmiştir. Elde edilen bulgular, yeterlilik fiilinin incelenen tüm ders kitaplarında A2 düzeyinde yer aldığını; ancak biçimsel açıklamalar, bağlamsal örnekler ve işlevsel anlam çeşitliliği açısından sunumunun yetersiz olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca, yeterlilik ekinin kullanım sıklığının gelecek zaman (–AcAk) ve gereklilik (–mAlI) eklerine kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlenmiş; bu durum, yeterlilik fiilinin öğretimde önceliklendirilmesi gerektiğine işaret etmektedir. Celce-Murcia ve Larsen-Freeman’ın biçim–anlam–kullanım çerçevesi temel alınarak ders kitaplarında yeterlilik fiilinin daha işlevsel, bağlamsal ve iletişim odaklı etkinliklerle desteklenmesi önerilmektedir. Bu öneri doğrultusunda, Avrupa Dilleri Ortak Çerçeve Metni (CEFR) ile uyumlu bir dil bilgisi öğretim yaklaşımı teşvik edilmekte ve öğrenenlerin iletişimsel yetkinliklerinin geliştirilmesine katkı sağlanmaktadır.
